رمز ارزها با رها

ارز دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) شکل جدیدی از پول است که فقط به صورت دیجیتالی وجود دارد. بانک مرکزی به جای چاپ پول، سکه‌های دیجیتالی با دسترسی گسترده صادر می‌کند تا تراکنش‌ها و نقل و انتقالات دیجیتالی ساده شوند.

تلاش ها برای CBDC به دلایل زیادی در سراسر جهان رشد می کند. اول، بحران COVID-19 باعث تغییر در عادات پرداخت به سمت پرداخت های دیجیتال، بدون تماس و تجارت الکترونیک شد، به دلیل خطری که اکنون رد شده است که اسکناس ها راهی برای انتقال عفونت هستند، که کاهش استفاده از پول نقد را تسریع کرده است. دوم، ارزهای دیجیتال توسعه یافته توسط سازمان‌های خصوصی یا جوامع غیررسمی (مثلاً بیت‌کوین) پیشرفت‌ها و افزایش ارزش قابل توجهی داشته‌اند. در پاسخ، 87 کشور (که بیش از 90 درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی را نمایندگی می کنند) اکنون در حال بررسی ارزهای دیجیتال بانک مرکزی هستند، در حالی که 9 کشور از آنها به طور کامل ارز دیجیتال دولتی را راه اندازی کرده اند.  یکی از مثال های این نوع ارز های دیجیتال ملی ، ریال دیجیتال می باشد.

CBDC را می توان به روش های مختلفی توسعه داد. در یک رویکرد متمرکز، تراکنش‌ها در دفترهایی ثبت می‌شوند که توسط بانک‌های مرکزی مدیریت می‌شوند که خدمات رو به روی کاربر را نیز ارائه می‌کنند. در یک رویکرد غیرمتمرکز، بانک مرکزی قوانین و الزاماتی را برای تسویه تراکنش های CBDC تعیین می کند که سپس توسط کاربران و/یا واسطه های مالی ثبت می شود.

تأثیر CBDC به اجرای انتخاب شده نیز بستگی دارد. همانطور که در TechDispatch اخیر خود نشان دادیم، پول معمولی به واسطه‌های زیادی در زنجیره پرداخت نیاز دارد، که منجر به تجربه پرداخت کمتر کارآمد و ایمن می‌شود. CBDC می‌تواند راه‌حل‌هایی برای این مسائل بیابد و فرآیند پرداخت کارآمدتر، سریع‌تر، امن‌تر و مستقل‌تر را توسعه دهد.

بانک مرکزی اروپا، پس از بررسی سناریوهای طراحی احتمالی برای راه‌اندازی یورو دیجیتال و مشاوره با سهامداران، تصمیم به راه‌اندازی یک پروژه پول دیجیتال بانک مرکزی با مرحله بررسی گرفت که از اکتبر 2021 تا اکتبر 2023 ادامه خواهد داشت.

نقاط مثبت ارز دیجیتال بانک مرکزی

حفظ حریم خصوصی یکی از مهم ترین ویژگی های طراحی است: مشاوره راه اندازی شده توسط بانک مرکزی اروپا در اکتبر 2020 نشان داد که حریم خصوصی به عنوان مهم ترین ویژگی یورو دیجیتال توسط شهروندان و متخصصان در نظر گرفته می شود. این نیز توسط گروه های مختلف تمرکز تایید شد. تصمیمات طراحی هنوز باز هستند، و این وضعیت به طیف وسیعی از فرصت‌ها برای پیکربندی محصول با حفاظت از داده‌های موثر با رویکرد طراحی منجر می‌شود.
کنترل بیشتر بر روی داده‌های شخصی و امنیت: با فرض اینکه توسعه CBDC از یک رویکرد محافظت از داده‌ها بر اساس طراحی و پیش‌فرض پیروی می‌کند، یک CBDC می‌تواند حفاظت و امنیت داده‌ها را در پرداخت‌های دیجیتال افزایش دهد و به پرداخت‌کنندگان کنترل بیشتری بر شخصی خود ارائه دهد. داده ها.
افزایش امکان ناشناس ماندن در فرآیند پرداخت: فناوری‌های تقویت‌کننده حریم خصوصی را می‌توان برای بهبود نحوه اتصال ناشناس در کل فرآیند پرداخت مورد استفاده قرار داد، در حالی که امکان ممیزی را فقط در موارد قانونی از پیش تعیین‌شده، مانند جلوگیری از پولشویی، مقابله با تامین مالی تروریسم و فرار مالیاتی فراهم می‌کند.

نقاط منفی ار دیجیتال بانک مرکزی

تمرکز داده‌ها در دست بانک‌های مرکزی می‌تواند منجر به افزایش خطرات حریم خصوصی برای شهروندان شود: اگر داده‌های پرداختی همه شهروندان در پایگاه‌های اطلاعاتی یک بانک مرکزی متمرکز شود، انگیزه‌هایی برای حملات سایبری ایجاد می‌کند و خطر سیستماتیک بالایی برای نظارت فردی یا عمومی ایجاد می‌کند. در صورت نقض داده ها یا به طور کلی، دسترسی غیرقانونی.
انتخاب های طراحی اشتباه ممکن است مسائل مربوط به حفاظت از داده ها را در پرداخت های دیجیتال بدتر کند: داده های پرداخت قبلاً جنبه های بسیار حساس یک شخص را نشان می دهد. انتخاب‌های طراحی اشتباه در زیرساخت‌های تکنولوژیکی ممکن است مسائل مربوط به حریم خصوصی و حفاظت از داده‌ها را که در حال حاضر در چشم‌انداز پرداخت دیجیتال وجود دارد، تشدید کند. به عنوان مثال، داده های تراکنش می تواند به طور غیرقانونی برای ارزیابی اعتبار و طرح های فروش متقابل استفاده شود.
فقدان امنیت ممکن است به عدم اعتماد شدید کاربران تبدیل شود: نگرانی‌های امنیتی در زیرساخت CBDC، که الزامات و انتظارات امنیتی آن بالا است، ممکن است به کاهش قابل توجه اعتماد کاربران تبدیل شود.